Het doek kwam van de boom
Deze week gingen twee vrijwilligers, Ineke en Ina, verder met de klus waar geduld voor nodig is. Zij kwamen nu zover dat ze ook mochten genieten van het afhalen van het geweven doek. Altijd een feestje.
Wie weeft, begint bij de ketting/schering. Dat zijn de lange draden die in de lengte op het getouw gespannen staan. Elke draad gaat één voor één door een hevel, een klein oogje dat de draad straks omhoog of omlaag trekt. Omdat dit heel veel werk is en foutgevoelig, wordt een nieuwe schering draad voor draad aan de ouder schering aangeknoopt. Hoe dat eruit ziet zie je in het artikel “Lijkt het een warboel? “
Toen kwam het spannende moment. De nieuwe draden zaten nog vast aan de oude ketting van het vorige weefsel. Die twee moesten van elkaar los.
Het doek kwam van de boom. Een lap met blauwe strepen, geweven op de oude manier, rolde van het getouw af. Precies waar al dat inrijgen voor bedoeld was.
Klaar zijn ze nog niet. De volgende stap is het riet. Dat is een soort kam waar de draden doorheen gaan, zodat ze mooi op afstand blijven en het weefsel gelijkmatig wordt. Daarna kan het weven weer beginnen.
Onderweg pasten ze ook het getouw zelf nog wat aan, zodat alles weer in evenwicht hangt. Een weefgetouw is geen machine die je aanzet. Het is houtwerk, touw en spanning, en het luistert nauw. Wordt vervolgd.
Zin om het zelf te zien? Het Wevershuisje is open van woensdag tot en met zaterdag, van 12.00 tot 16.00 uur. Loop gerust binnen. Op de woensdagmiddagen wordt er aan het getouw gewerkt.
