Judith spint. De camera draait.

In de winter van 1944 tot 1945 stierven in het westen van Nederland tienduizenden mensen van honger en kou. Terwijl de steden in Utrecht, Noord- en Zuid-Holland werden getroffen door hongersnood, was er op het platteland in het oosten nog genoeg te eten. Ongeveer 40.000 ondervoede stadskinderen werden in de eerste maanden van 1945 geëvacueerd naar Overijssel, Friesland, Groningen en Drenthe. Lattrop, een klein dorp in de Twentse grensstreek, was zo’n plek waar het leven doorging, terwijl elders mensen vochten om te overleven.

Regisseur Bertie Borggreve maakt een film over die tijd. “Hongerwinter, Lattrop 36” heet hij. De première staat gepland voor 2 april 2028.

Vandaag draaiden ze in het Wevershuisje.

Onze vrijwilliger Judith zat als figurant achter het spinnenwiel. In historisch kostuum, volkomen op haar plek in dit interieur. Ze deed wat ze altijd doet: spinnen. De camera draaide. Een stukje verleden werd vastgelegd.

Buiten was het 35 graden. Binnen droeg iedereen winterkleren. De film gaat over de hongerwinter, en de camera houdt geen rekening met het seizoen.

Wat je verder niet ziet op het scherm, is alles wat er omheen gebeurt. De filmploeg die lampen bijstelt. De scène die wordt herhaald omdat iemand op de achtergrond beweegt. De spelers die lang wachten voor ze aan de beurt zijn. Voor een buitenstaander lijkt het een verzameling losse momentopnames die nooit een samenhangend verhaal kunnen worden.

Maar dat is precies hoe film gemaakt wordt. Fragment voor fragment, moment voor moment. Net als spinnen. Net als weven. Het resultaat zie je pas als het klaar is.

We zijn benieuwd naar april 2028.